روابط عمومی: بر اساس گزارش جهانی پیشبینی تأمین مالی تحقیق و توسعه ۲۰۲۲، سهم تحقیق و توسعه ایالات متحده آمریکا از تولید ناخالص داخلی ۳.۰۷ درصد و سهم ایران ۰.۸۵ درصد بوده است و ایران از نظر میزان هزینهکرد ناخالص تحقیق و توسعه (۹.۳ میلیارد دلار) در رده ۲۹ جهان قرار گرفته است.
مرضیه شاوردی، عضو هیات علمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور در گفتوگو با ایسنا، سرمایهگذاری روی تحقیق و توسعه را یکی از مهمترین پیشنیازهای توسعه فناوری و نوآوری در کشورها دانست و گفت: بر اساس گزارش جهانی پیشبینی تأمین مالی تحقیق و توسعه ۲۰۲۲، ایالاتمتحده، بیشترین میزان هزینهکرد تحقیق و توسعه را دارد، به گونهای که ۶۷۹.۴ میلیارد دلار هزینهکرد ناخالص تحقیق و توسعه (GERD) این کشور در حوزه تحقیق و توسعه بوده است. پس از آن کشورهای «چین»، «ژاپن»، «آلمان»، «کره جنوبی» و «هند» قرار دارند. وی افزود: بر اساس این گزارش، در سال ۲۰۲۲، سهم تحقیق و توسعه ایالات متحده آمریکا از تولید ناخالص داخلی ۳.۰۷ درصد و سهم ایران ۰.۸۵ درصد بوده است و ایران از نظر میزان هزینهکرد ناخالص تحقیق و توسعه ( ۹.۳ میلیارد دلار) در رده ۲۹ جهان قرار گرفته است. آمارها حاکی از آن است که در سال ۲۰۲۱ نیز، میانگین شدت تحقیق و توسعه جهان، بیش از ۴.۳ برابر شدت تحقیق و توسعه ایران بوده است.
مقایسه شاخص شدت تحقیق و توسعه در بین کشورهای منتخب (۲۰۲۱) این در حالی است که با توجه به سهم شایان توجه دولت در تأمین هزینههای تحقیق و توسعه (بیش از ۴۰ درصد) و نیز با توجه به اینکه در گزارش مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، شاخص هزینهکرد ناخالص تحقیق و توسعه بخش دولتی کشور در سال ۱۴۰۱ برابر با ۰.۲۴ درصد بیان شده است، بهنظر میرسد برآورد ۰.۸۵ درصدی نیز برآوردی دستبالا برای این شاخص است. شاوردی خاطر نشان کرد: بر اساس راهنمای فراسکاتی (دستورالعمل یکسان پیشنهادی سازمان همکاری و توسعه اقتصادی) هزینههای تحقیق و توسعه در سطح ملی به چهار دسته «دولت»، «بنگاههای تجاری»، «آموزشی عالی» و «بخش خصوصی غیر انتفاعی» تقسیم میشود. در سال ۲۰۱۸ میزان مشارکت بنگاههای تجاری کشور در هزینههای تحقیق و توسعه، تنها ۲۵.۱۲ درصد از کل هزینهکرد تحقیق و توسعه کشور بوده؛ دولت بیشترین سهم را در تأمین هزینههای تحقیق و توسعه داشته است (۴۰.۳۲ درصد) و بر اساس گزارش مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی این سهم در حال حاضر نزدیک به ۵۰ درصد است.
